Voor wie mij volgt op Instagram, weet al dat ik het wil hebben over al het beige dat we zien in woonbladen, woonwinkels en televisieprogramma’s.
Misschien is “al het beige” ietwat overdreven… maar na de industriële stijl, gecombineerd met de accentkleur groen of cognac, stapt iedereen massaal over naar Japandi. Voor wie wil weten wat Japandi precies inhoudt: op internet kun je hier van alles over vinden!
Als je de betekenis van beige opzoekt, dan lees je op Wikipedia onder andere dit:
“Beige is een veelgebruikte kleur in huis bij het schilderen van wanden. Met name in dit geval geldt dat dit vooral gebeurt omdat beige een neutrale, rustige kleur is, die de ogen minder vermoeit dan bijvoorbeeld een geheel witte muur”
Zoals je weet, zit ik in team “anti-witte muur” en wil of durf je niet voor sprekende kleuren te gaan, dan is beige een goed alternatief. Vroeger hoorde je ook wel de benaming ecru, al is beige wat “zanderiger”. En zand is ook weer een breed begrip. Veel klanten willen graag een mooie zandkleur op de wanden. Ik vraag dan altijd even door wat er precies met zand wordt bedoeld, en geloof me: daar zijn veel verschillende ideeën over. Daarbij is het een tint die goed te combineren is met diverse houtsoorten. Heel erg neutraal dus, en als je een accentkleur wilt toevoegen, zit je altijd goed. Eigenlijk een prima basis!
Alleen zie je deze kleur nu heel veel terugkomen in interieurs, waardoor het al snel dertien in een dozijn wordt. Precies wat we niet willen… of toch wel? Zeg eens eerlijk: laat jij je ook niet verleiden door wat je veel ziet, waardoor je eigenlijk steeds geïnteresseerder raakt? Vooral al die stijlvolle, beige interieurs die je voorbij ziet komen , het klopt aan alle kanten… wie wil dat niet? En dan is het super eenvoudig om een soortgelijk plaatje toe te passen in je eigen interieur, met als gevolg allemaal oh’s en ah’s van je gasten. Dat is toch wel lekker?
Als het aanbod groot is, dan is er veel vraag naar. Dat geldt voor alles! Want wie van jullie heeft akoestische panelen ergens in huis verwerkt? Je weet wel, die lattenwanden? Of een marmeren (of marmerlook) aanrechtblad? Wie heeft er een zwarte vakkenkast? Of tafeltjes bij de bank in een setje van drie? En nee, dit is niet vervelend bedoeld! Je hoeft het wiel echt niet opnieuw uit te vinden. Het enige wat ik hiermee wil zeggen, is dat je deze trends erg veel ziet terugkomen in interieurbladen, woonwinkels en zeker ook op social media. Het is dus best logisch dat als je ziet hoe gaaf het staat, je dit ook wilt hebben.
Even terug naar het beige. Als je terugkijkt, dan veranderen interieurstijlen door de jaren heen. Persoonlijk heb ik er al heel wat voorbij zien komen én toegepast. Van spierwit, gecombineerd met primaire kleuren, tot koloniaal. En ook nu heb ik een beige bank én een beige vloerkleed. Het grote verschil is wel dat ik er een persoonlijke twist aan geef. Door te spelen met accentkleuren , in dit geval paars en oranje, ontstaat er toch weer iets origineels. Iets persoonlijks.
Er is helemaal niks mis met beige. Er is pas iets mis als je iets toepast waar je niet achter staat. En natuurlijk is er nog steeds van alles te krijgen. Die mooie bank die in het beige in de etalage staat, kan negen van de tien keer ook in roze, groen of blauw.
Ik krijg regelmatig de vraag wat mijn stijl is. En daar heb ik serieus geen goed antwoord op. Ik zie al gauw het mooie of leuke van iets in. Dus die klant die graag een jaren 70-interieur wenst of los wil gaan met kleuren of die klant die alles duurzaam wil en het gevoel wil hebben dat buiten binnen is of die klant die het heeft over aardetinten maar wel een kobaltblauwe bank heeft die behouden moet blijven… of die klant die een beige interieur wenst.
Uiteindelijk moet alles in balans zijn, voor het oog én voor je gevoel.
Liefs van,
